Survivalkamp - een verslag

vrijdag, 21 mei 2010 14:21

s’Ochtends vroeg met hemelvaart begon het survivalkamp met de treinreis naar het Belgische ‘Hotton’, waar ons basiskamp werd opgezet. Een gezellige treinreis van ruim 3 uur om elkaar te leren kennen, waarbij ook Engels en Spaans werd gesproken. Ja, zelfs pater Elias bleek een aardig woordje Spaans te kunnen spreken met de Peruaanse deelnemer. Aangekomen in het kamp werden de tenten opgezet, bijlen gepakt om hout halen voor het kampvuur en een enkeling probeerde het avondeten bijelkaar te krijgen met vissen. Na een heerlijk bord pasta de koude nacht in om de volgende dag te gaan lopen naar onze volgende slaapplaats.
Omlopen was er dit keer niet bij, met de GPS liepen we in groepen direct op ons doel af. Niet over de paden maar zoveel mogelijk in een rechte lijn door de struiken, bossen, heuvel op en af. Ook de rivieren moesten daaraan geloven… Halverwege werden we opgewacht met een lekker warm kopje soep om de laatste kilometers in de regen af te leggen. Het einde van de wandeling was in zicht en de eerste groep kreeg een frietje aangeboden bij de plaatselijke friettent, ja dat kan je dan niet weigeren.
Zaterdag was het een droge dag, maar survivallen was het zeker: Gure wind, af en toe een zonnentje om op te warmen en de koude rivier. Al kajakkend zijn we in ruim 3 uur de rivier afgevaren richting ons basiskamp. Een lange tocht met stroomversnellingen, rotsen en zelfs een watervalletje. Sommige hadden wel moeite om de slag te pakken te krijgen en hebben dan ook kennis gemaakt met het water. S’avonds werd er opnieuw een groot kampvuur gebouwd om bij op te warmen en je kleren te stomen. Na deze uitputtende dag werd 7.5 kilo friet door maar 17 man opgegeten, een record. Tussen al deze activiteiten door werd er veel gevraagd over het geloof en het leven, waar openhartig over werd gesproken. Kortom een geslaagd kamp, op naar volgend jaar!